25 Mart 2012 Pazar

Exhibition:Çini ve Ebru Sergisi




























BMKM'de (Barış Manço Kültür Merkezi) yine çok hoş ve etkileyici bir sergi vardı. Bu sefer, çini ve ebrunun naif dünyasına doğru yol alıyoruz...Gerçekten ince el işçiliği gerektiren her bir eser için sanatçılarımızı alkışlıyorum.

Eğer siz de bu sergiyi gezmek isterseniz, Çarşamba gününe kadar vaktiniz var. Kadıköy BMKM'de çinilerin dünyasına sizi de bekleriz...

BURCU AŞÇI
MART 2012
ISTANBUL.

20 Mart 2012 Salı

Anonymous: Beni derinden etkileyen bir film







Sanırım geçen hafta almıştım izlemek için fakat araya yine bir sürü iş, ıvır-zıvır ve okuduğum kitaplar da girmiş olmalı ki, pazar akşamına dek öylece bir kenarda kalmıştı. Neyse, pazar gecesi alıp bir fincan kış çayımı, izleyeyim dedim...Ve kelimelerin bittiği bir andı yaşadığım.

Lise dönemimden başlayarak müptelası olduğum İngiliz edebiyatı ve özellikle de Shakespeare, üniversite yıllarımın tez konusuna bile damga vurdu. Elbette, film bu açıdan başlı başına beni kendisine çekmeye yetiyordu. Ancak, yüzyıllardır edebiyat camiasını düşündüren ve içinden çıkılamayan bir soruyu ana teması yapması da çarpıcıydı: Shakespare bir yalancı mıydı? Eserleri bir başkası mı yazmıştı?

Filmin senaristi John Orloff, tüm bu eserlerin Oxford Kontu Edward de Vere tarafından yazıldığını düşünüp filmini de bunun üzerine kuruyor. Kraliçe Elizabeth ile yaşadığı aşk sonucunda sürgün cezası yerine "yazmaktan" men edilen Oxford Kontu, beynindeki kelimeleri kağıda dökmekten kendini alıkoyamaz. Ve eserlerini dönemin bir diğer başarılı oyun Yazarı Ben Johnson'a verip kendi adı altında sahneletmesini ister. Ancak, bir gün seyirci, bu harika oyunların yazarını sahneye çılgınca tezahüratla çağırınca, bizim usta oyuncu William Shakespeare dosyaları kaptığı gibi sahneye fırlar. Çünkü Ben'in sırrını tek bilen kişidir. Ve bu kez Oxford Kontu'nun muhattabı Shakespeare olur.

Ayrıca, film edebiyat haricinde, Elizabeth'in ölümünden sonra kimin tahta çıkacağı konusunda karasız kalan saray eşrafını ve bu konu etrafında dönen entrikaları da başarılı bir şekilde ele almış.

Söylemekte yarar var ki, sürpriz bir son bekliyor seyirciyi.

Ancak, kurgu bir film izlediğinizi unutmayın, çünkü yarısı tarihten gerçek alıntılar olsada, senarist, diğer yarıyı kafasında kurgulamış. Örneğin Elizabeth'in gayrimeşru çocukları ile ilgili tarihi bir bilgiye sahip değiliz. Ya da Oxford Kontu ile bir aşk yaşadığını da bilmiyoruz. Ve bunun gibi pek çok şey var...

Yine de, üstün oyunculuk ve dönemin atmosferini başarılı bir şekilde yansıtmasıyla izlenmeye değer bir film. Benim açımdansa, son sahnelerde gözlerimin dolduğu ve kendimi tarih koridorlarında buluverdiğim etkileyici bir yapıt...

BURCU AŞÇI
MART 2012
ISTANBUL.

15 Mart 2012 Perşembe

Cesaret-siz Yaşamların Suni Etiketleri


Gerek ilişkilere gerek iş yaşamına bakın, bireyler aslında arzu ettiklerinin çok dışında bir hayatı "-mış yaparak"tüketiyorlar. İşin en acı kısmı ise, bunun bir "kader" olduğunu savunup- çünkü sorumluluğu insan hiç kendine almaz, bilinmeyene yüklemek daha kolaydır- daha iyi bir hayat yaşayacaklarına, eldekine boyun büküp günlerini solduruyorlar.

Kadınlar, sanırım bunu daha çok yaşayan bireyler. Özellikle ikili ilişkiler ya da evliliklerde, kadının "cesaret" ilmeği sıkı sıkıya bağlanıp, aslında düşlemediği bir birlikteliği bir takım etiketlerle sürdürüyor. Ne gibi mi? Mesela "kaderim bu", "napalım hem falancanın durumundan daha iyiyim" ya da "aaa yok canım hiç bir şey" gibi sadece "anı kotarmaya yönelik" suni etiketler...

Sonuç ise sadece "bağımlılık" uğruna "öylesine" sürdürülen ilşki ya da evlilikler...

İş hayatında ise bu duurma daha sık rastlıyoruz. Ülkenin ekonomisi bozuk malum, eh az da olsa bir gelir getiren yer bulmuşum, yani zaten herkes mutlu olduğu işi yapmıyor ki gibi bir başka suni etiketlemelerle kendimizi ve yıllarımızı prangalıyoruz.

Sonuç ise üç kuruşa tüketilen ömür ile raflara kaldırılan "gerçek potansiyelimiz".

"Herkes böyle zaten" etiketi ise en tehlikeli genelleme çünkü bilinçaltınız kendini böylece aklayabiliyor.

Oysa kendi ayakları üzerinde duran, bir erkeğe bağımlı olmayan kadınlara bakın...Sayıları az çünkü cesaretle sürdürülen bir yaşam herkesin harcı değil.

İş yaşamında, kendi potansiyelini ortaya çıkarıp tatminkar bir yaşam sürenlere bakın...Sayıları az çünkü cesur karar verebilmek herkesin üstlenebileceği bir sorumluluk değil.

Cesaretiniz olduğunda ve kararlıysanız, inanın kainat size herşeyi ummadık yerlerden hızır gibi yetiştiriyor. Tanrı'nın en mutlu olduğu andır bence o...Çünkü yarattığı insanın "sorumluluk üstlenip, var olanı bitirip yeni bir safhaya geçişi" Yaratan'ı adeta büyüyen çocuğunu izlemek kadar keyiflendirir kanımca...Belki bu sebeptendir ki, mucizeler o anlarda hayatınıza girer...

Cennetinizi, cesaretinizin kuvvetli adımları ile karşılayın...

BURCU AŞÇI
MART 2012
ISTANBUL.

10 Mart 2012 Cumartesi

Çekiliş: Emi Eskinazi'den İmzalı Kitap



Selam,
En son Kadınlar Günü'nde Kadın'a Şiddet'e Son çekilişini Mine Özdemir kazandı. Kendisini kutlayıp keyifli okumalar temenni ediyorum...

Bu haftaki çekilişimizde Emi Eskinazi'nin ses getiren romanı "Çikolatalı Krep ve Demleme Çay" yer alıyor. Hem de imzalı...Geçen hafta Mor Köşe'ye konuk olan yazarımızla bu hafta içi buluşup Starbucks'ta kahvelerimizi yudumlarken sizin için kitabını da imzalama jestinde bulundu:)

Bu arada, kitabın adına ithafen istediğiniz bir Lipton ya da Doğadan bitki çayının adını bana yazdığınız yoruma ekleyin, onu da kargoda yollayacağım ki keyifle yudumlarken bu leziz romanın tadına varın:)
Valla krep bozulabilir zannıyla onu ekleyemiyorum ama aklımdan geçmedi de değil:)

Not: Kargo ÜCRETSİZDİR.

Son Katılım: 16 Mart

Katılım Şartları:
1- Blogun takipçisi olup sağa tarafta gördüğünüz twitter adresinin de takipçisi oluyorsunuz.
2- Bu çekilişimizi, kullandığınız sosyal ağların birinde paylaşıyorsunuz.
3- Bu post'a yorum bırakırken iletişim adresinizle "neli bitki çayı" istediğinizi de ekliyorsunuz:)

Sevgiler...

BURCU AŞÇI
MART 2012
ISTANBUL.

3 Mart 2012 Cumartesi

Mutluluk mu ???


Mutlu olan bir kişi, mutluluğunu pazarlamaya kalkmaz, kişilerin gözüne sokmaz.Facebook, twitter gibi sanal alemde fotoğraflar ile, iletilerle, ya da arkadaş ortamlarında sohbetlerde bunu vurgulayan insanların gözlerinin içine iyice bakın...Tam aksi bir yansıma görürsünüz...
Bir durumu birilerinin gözüne sokuyorsanız bu ispatlamaya çalıştığınızı gösterir, ispat ise ancak bir şeyin yokluğunda başvurulan durumdur..

Burcu Aşçı

Mart 2012

Istanbul

1 Mart 2012 Perşembe

Mor Köşe: Emi Eskinazi'den "lezzetli" bir kitap...



Birkaç hafta önceydi, facebook sayfamfa gezinirken arkadaşım Selin'in paylaştığı bir kitap tanıtımı ilgimi çekmişti. Mor renkli kapağı her ne kadar sevdiğim renklerden biri olsa da, sanırım kitabın adıydı beni kendisine çeken: Çikolatalı Krep ve Demleme Çay...Kitabı merak edip okuyacağıma dair Selin'in iletisine yanıt yazınca, birkaç dakika sonra pek sık rastlanmayan bir vaka vuku buldu: Kitabın yazarı iletime yanıt vermiş bulundu-tabi benim gibi bir yazı ve sanat çılgınını da yaşamına dahil etmiş oldu:) Yoksa, sanat sevdalıları bir şekilde birbirini çekiyor mu demeliyiz bilemedim...

Çikolatalı Krep ve Demleme Çay, uzun zamandır beni etkileyen hatırı sayılır kitaplardan biri oldu. Yağmurlu bir İstanbul sabahında, gittiğim cafede "öylesine" başladığım kitap beni tam üç buçuk saat hem o cafeye hem de kendisine mahkum etti...Fakat güzel bir mahkumiyetti...Kimi satırlarda kendi anıalrıma sürüklenip gözlerim doldu, kimi sayfalarda hikayenin nasıl devam edeceğine dair iştahlı bir merak sardı...Ve son sayfada okunup bittiğinde Çikolatalı Krep ile Demleme Çay'ın tadı damağımda kalmıştı...

İstanbul'da disiplini ile meşhur bir Fransız Lisesi...Gençliğin en zor ama bir o kadar da keyifli evresinde bir avuç genç kız...Yakışıklı ve karizmatik bir Fransız öğretmen...Ve öğretmen ile öğrencisinin arasında başlayan aşk kıvılcımları...

Biliyorum, ilk etapta çok klasik bir konu olarak düşünüyorsunuz, fakat işleniş açısından ele alınıldığında oldukça başarılı. Özellikle, kitapta Ceylan ile Fransız öğretmenin aşkına paralel olarak gelişen Damla'nın hikayesi, hem okuyucunun merakını körüklüyor hem de sizi sürpriz bir sona hazırlıyor. Ayrıca, kitabın başında yaşanan mektup olayında, yazar çok başarılı bir teknik kullanıp mektubu olaylar döngüsüyle bölünen sayfalara ayırmış. Bu açıdan bakıldığında, inanın, kitaba başladığınız gibi bitirmek istiyorsunuz. Her neslin ve herkesin kendisinden, aşklarından ve gençliğinden bir parça bulabileceği Çikolatalı Krep ve Demleme Çay, okunduğunda hem damağınızda hem de yüreğinizde "lezzetli" bir tat bırakıyor...

Dilerseniz, edebiyat dünyasına bu enfes kitapla hızlı bir giriş yapan Emi Eskinazi'yi daha yakından tanıyalım. Kendi ağzından, bu tatlı kitabın serüvenine bizler de ortak olalım..

Burcu:Öncelikle okuyucu için biraz kendinizden bahseder misiniz? Ne de olsa ilk kitap ve yayın hayatında yeni bir soluksunuz. Emi Eskinazi kimdir?

E. Eskinazi:1981 yılında İstanbul’da doğdum. Notre Dame de Sion Fransız Lisesi’ni bitirdikten sonra Galatasaray Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde okudum. 2006 yılında mezun olmadan hemen önce şimdiki eşim Alper Eskinazi’yle tanıştım. Aşık oldum ve peşinden New York’a geldim. Şu an bir yandan Manhattan’da Pera isimli bir restoranda Event Coordinator olarak çalışıyorum bir yandan da vakit buldukça gelecek projelerim için kenara notlar alıyorum.

Burcu:Yazı yazmaya ne zaman başladınız? Ve bunu profesyonelliğe dönüştürme fikri nasıl gelişti?

E. Eskinazi: Yazıya 16 yaşında şiirle başladım. Ergenliğin yüklediği yoğun duyguları kelimelere dönüştürmek beni çok rahatlatırdı. Evde, okulda, yollarda... yazdığım şiirler zamanla yerini düz yazıya bıraktı. Kendim için yazdıklarımı bir gün profesyonelliğe dönüştüreceğimi bilmiyordum. Bunu fark etmem tesadüfen oldu. Üniversiteden mezun olduğumdan beri beni kendine tutkuyla bağlayacak bir mesleğim olsun istiyordum. Farklı yerlerde farklı işler denedim, hiçbiri beni mutlu etmedi. Günün birinde yine rahatlamak için yazıya sığındığımda anladım. Beni bu hayatta en çok tatmin eden şey, yazmaktı. Böylece fikir oluştu, bir sene içinde birkaç farklı kitaba başlandı ve bir buçuk sene sonra da bana tamamlama şevkini veren ilk kitap olan “Çikolatalı Krep ve Demleme Çay” ortaya çıktı.

Burcu:Her yazar aynı zamanda iyi bir okuyucudur ilkesinden yola çıkarsak, sizin için de bu geçerli mi?En çok hangi tarz kitapları okursunuz?

E. Eskinazi: Bu ilke benim için de kesinlikle geçerli. Özellikle sabahları işe gitmeden kışın bir kafede yazınsa muhakkak New York’ta en sevdiğim yer olan Bryant Park’ta yarım saat kırk beş dakika kitap okumaya bayılırım. J.K. Rowling’in fantastik dünyasından Elizabeth Gilbert’in samimiyetine, Jean Christophe Grangé’nin geriliminden Paulo Coelho’nun bilgeliğine varan çok geniş bir ilgi yelpazem olduğunu söyleyebilirim.

Burcu:Çikolatalı krep ve demleme çay basılan ilk kitabınız bildiğimiz kadarıyla. Peki, bunun öncesinde yazın alanında herhangi eseriniz oldu mu? Dergilerde yayınlana ya da yarışmalara katıldığınız?

E.Eskinazi: Hayır olmadı. İlk eserim “Çikolatalı Krep ve Demleme Çay”.

Burcu: Kitap yazma süreci nasıl başladı? Her yazarın süreci farklıdır, kimi dokuz doğurur kimi harfler su gibi aktı der...Peki, sizin kitap yazmaya karar verdikten sonra yaşadığınız edinimler neler?

E. Eskinazi: Bu benzetmeden yola çıkarsak sanırım benimkisi vanası bozuk bir musluğu kapatamamak gibi oldu. Dediğim gibi denemelerim arasından “Çikolatalı Krep ve Demleme Çay”da karar kıldığım zaman bir sürü fikir bir anda aklımda yankılanmaya başladı. Bazen gece yarıları uyanıp başucumdaki deftere notlar aldığım bazen de yolda yürürken aklıma gelenleri kaybetmeyeyim diye koştura koştura bir kafeye dalıp ilk bulduğum peçeteyi kaptığım gibi cümlelerimi döktüğüm oluyordu. Tahmin edebileceğiniz gibi en çok zorlandığım aşamaysa en başta 450 sayfa olan kitabımı sonradan 320’ye indirmek oldu.

Burcu:Kitabın temel konusuna baktığımızda aslında edebiyat dünyasında çokça işlenen bir tema ile karşı karşıya geliyoruz. Bu planlı bir şey miydi yoksa kendiliğinden döngü öyle mi oluştu?

E.Eskinazi: Özellikle “Bu tema çokça işleniyor demek ki tutuyor” gibi bir yaklaşımım olmadı. Ne var ki, bu, beni de çeken, bende de ilgi uyandıran bir tema. Öğrenci-öğretmen ilişkisi. Gizlilik, heyecan, yasaklar, kurallar... Hem de İstanbul’un oldukça disiplinli bir Fransız Lisesi’nde. Bu konuyu işlemek bana çok büyük bir keyif verdi. Kendimi yeniden o sıralarda buldum, yanımda arkadaşlarım vardı. Bir an önce mezun olmak için dualar ettiğim okuldaydım, hem de hiç sahip olmadığım kadar büyük bir zevkle...

Ancak bu hikâyeyi seçmem planlı olmadı. Bana ilham veren bazı kaynaklar konumu ve kurgumu belirleyip geliştirmemde etkili oldular. Bunların başında Julie Delpy ile Ethan Hawke’un rol aldığı “Gün Doğmadan” ve “Gün Batmadan” filmleri geliyor. Birlikte sadece tek bir gün geçirmiş olmalarına rağmen, birbirlerini unutamayan ve dokuz sene sonra yeniden buluşan iki gencin hikâyesi beni oldukça etkilemişti. Bunun dışında Ferzan Özpetek’in “Karşı Pencere” ve “Serseri Mayınlar” filmlerinin de bende izler bıraktığını söyleyebilirim. Hisler, kime karşı, ne şartlar altında duyulursa duyulsun önemli olan bunların varlığı. Kalbini pır pır attıran, ayaklarını yerden kesen ve bunları sadece ilk birkaç ay değil sana yıllarca hissettiren o kişi, uğruna film çekmeyi, kitap yazmayı hatta aya gitmeyi hak eden kişidir. Ben de kitabımda böyle bir hikâyeyi konu aldım.

Burcu: Kitabın ismi oldukça dikkat çekici ve iştah açıcı:) Nerden çıktı çikolatalı krep ve demleme çay? Bir tür yayıncılık taktiği mi yoksa size has bir nedeni mi var?

E.Eskinazi: Bu ismi kendim koydum. İtiraf etmeliyim ki tahminimden de fazla ilgi çekti. Amacım, kitabın diliyle aynı doğrultuda yani sıcak, samimi ve sevimli bir isim seçmekti. Görenlere keyifli anlar çağrıştıracak... Evde koltuğa kurulup çaylarını yudumlarken rahatça tadına bakabilecekleri bir kitap olduğunu hissettirecek... Neden özellikle bu ismi seçtiğimse kitap okunduğunda ortaya çıkıyor.

Burcu: Bana okurken, sanki kendi hayatınızdan da kimi izler kitaba yansımış izlenimi uyandı. Gerçeklik payı olan bölümler mevcut mu ?

E. Eskinazi: Kitapta kendi hayatımdan esinlenmeler var. Sonuç olarak ben de dünyaya kendi penceremden bakıyorum. Okulda, evde, işte, yolda gördüklerimi, yaşadıklarımı hayallerimle harmanlayıp cümlelere dönüştürüyorum. Bunu da mümkün olduğunca doğal, sanki arkadaşıma anlatır gibi yapmaya özen gösteriyorum. Böylece öyküm gerçek yaşamda kolaylıkla yerini alabiliyor. Kitaptaki ana hikâyenin gerçek olup olmadığını soruyorsanız, bunu, “okuyanın inanmak isteyeceği şekilde” diyerek yanıtlayabilirim.

Burcu: Bundan sonra yazın hayatınıza dair düşünceleriniz ya da hedefleriniz neler?

E.Eskinazi: Romantik bir başlangıç yaptığım yazın hayatına farklı tarzlar deneyerek devam etmeyi planlıyorum. Daha önce de dediğim gibi çok değişik kitaplar okumayı seviyorum. Bunun için kendimi bir tek tarzla kısıtlamak istemiyorum. Fantastik ve psikolojik gerilim beni çok çeken 2 farklı tür. Bunlardan biriyle devam edebilirim.

Burcu: Genç yazarlara ya da kitap çıkarmak isteyenlere neler önerirsiniz?

E.Eskinazi: Genç yazarlara, yazmak isteyenlere önerim, mutlaka yazmaya başlasınlar. O ilk adımı atmak en zoru. Her yeni gün yeni kararlar alıyoruz. “Bugün rejime başlıyorum”, “Artık her gün spor yapacağım”, “Bundan böyle sigara içmek yok”... Ancak alınan birçok karar uygulanmak bir yana ertesi güne kalmadan unutuluyor bile. Yazmaya başlamak da bunlardan biri. Bugün oturup yazsınlar, yarın bu yazdıklarının onları nereye götüreceğini hiç bilemezler. Her şey sadece birkaç kelimenin yanyana gelmesiyle başlıyor. Hayaller, kararlar ve kelimeler birleştiğindeyse ortaya mükemmel sonuç çıkıyor: Sevdiğin bir işi tamamlama bilinci.

Burcu: Son olarak, siz kendi kitabınızı okuyucuya tanıtmak durumunda kalsanız ne söylerdiniz?

E.Eskinazi: “Çikolatalı Krep ve Demleme Çay” sıradışı, çarpıcı ve sürükleyici bir aşk hikâyesi. Bazı bölümleriyle okuyanı heyecanlandıran, bazı bölümleriyle neşelendiren, bazılarıylaysa gözlerini dolduran samimi bir hikâye. Bu soruyu bana gelen birçok yorumda ortak olan bir cümleyle bitirmek istiyorum. “Bir iki sayfa okuyup kapatacağım diye elime aldım, bitirene kadar da bir daha bırakamadım.”


Emi Eskinazi'ye bu güzel söyleşi için teşekkür ediyor ve yazın hayatında kendisine başarılar diliyorum...Umarım bizleri, yepyeni bir kitapla, bambaşka serüvenlere doğru keyifli bir yolculuğa daha çıkarır...

BURCU AŞÇI
MART 2012
ISTANBUL.