25 Şubat 2017 Cumartesi

Exhibiton/ Sergi: Mersad Berber: Bir Balkan Alegorisi

                                             
                                                 Mersad Berber: An Allegory of Bosnia 

                                                               

                                                                      Koşulu At 


Berber'in çoğu eserinin merkezinde yer alan metafor farklı kültürlerin simgelerinde önemli yer tutan at figürüdür. Bu gösterişli bir at değildir, hayatın her alanıyla derin bağları olan, ağır iş ve evlilikleri, cenaze ve savaşları simgeleyen Bosna dağlarının gayretkeş yük beygiridir.

The central metaphor of most of Berber's cycles is the motif of horse as one of the pivotol animals in the symbolic bestiary of different people and cultures. Yet, it was not, in Berber's words, a grand horse but the working packhorse of the mountains of Bosnia so deeply linked to all paths of life: a hard labour and weddings, funerals and wars. 


                                                                   Otoportre 


                                                                 Otoportre 



                                                      Saraybosna Günlükleri (1973)



                                                            Adaleta İçin Yaz Sonesi 



                                                        Ottocento'nun Altın Çağı II 




                                                               Prens Balthazar I 



                                                             Büyük Boy Poliptik (1978)

                                                                   
                                                                              At I 

                                                                               At II 

                                                                      

                                                                             At III 



                                                                   Alegoriler 

                                                                        

                                                                           Poliptik 


                                                          Balkanlar'da Osmanlılar 



                                                                     Beyaz At 



                                                                  Dubrovnik Flora 



                                                              Velazquez'e Saygı 



                                                         Tempo Secondo- Ada Berber 



                                                                Kırmızı At 



                                                           Saraybosna Günlükleri 


                                                         Skender Vakuf'a Yolculuk II 


                                                     
                                                           Savaş Günlükleri (1992) 


                                                                 
                                                                      At Başı III 


Bugün, gri havaya aldırmayarak, vapurla Karaköy'e oradan da Pera Müzesi'ne gittim. Bir Balkan Alegorisi adlı sergi ilgimi çekmişti ve gidip görmek istedim. 

Tablolarda yer alan detaylar gerçekten etkileyici. Gördüğüm en iyi at resimleri dersem abartmış olmam. Elbette, bunda yukarıda paylaştığım yazının da etkisi var çünkü Berber için atın simgeledikleri çok önemli. Hakikaten de tarih boyunca at, insan ile özel bir ilişkiye sahip olmuştur. Ve savaşlarda da en çok zulüm görüp ölenler arasındadır. Evlilik gibi mutlu günlerde de at, gelini taşıyarak o özel günde de vazifesini yerine getirir.

Bunların haricinde Saraybosna Günlükleri'ni tuvale başarıyla yansıtmış ressam. Portrelerde ise cidden ayakta alkışlanacak detaylar var. Dakikalarca tuvale bakıp izleyebiliyor ve en önemlisi izlerken tuval sizi alıp bambaşka yerlere götürüyor. 

İyiki bu sergiye gitmişim diyorum ve vakit yaratıp sizlerin de gitmesini tavsiye ederim.

Burcu A. Gözoğlu
Şubat 2017
Istanbul 

20 Şubat 2017 Pazartesi

Gönül Ticareti



''Ne şekilde olursa olsun; sahtekarlık ahlakça nefret edilecek, kanunca da cezaya yol açacak bir şeydir. Bu cezadan yalnız kadınlar, bu göz göre göre sahtekarlık yapanlar affedilmişlerdir. Kadının yüzünde, prizmanın güneşten analiz ettiği yedi renkte hiç biri eksik değil. Bu renkler ahlakı gibi çabuk uçar, bir düzüne tamirle uğraşılır. Belediye bu ”badijonah’dan (badanacılık)’tan vergi alsa ihya olur. Yüzünü bandıra gibi ala, mora kısım kısım boyar. İnceltmek için kaşlarını yolar. Topuk tarafından boyuna sekiz santim ekler. Tabiatın verdiği yüz ve endamlar görünmeye razı olmaz. Renk kendi rengi değil, boy kendi boyu değil, yaş kendi yaşı değil. Acaba bütün kişiliğinde kadının halis olarak kendinden olan bulabileceğimiz nesi vardır? Yani içten ve dıştan tam ayar, hilesiz kadını nerede bulacağız? Boynundaki inci, kendi gibi çoklukla yalancıdır. Çorapları yapma ipektir. Göstermeğe çalıştığı ruhi ve mali bütün varlıkları da hep bire balondur. Böyle kadının hali, sahte etiketle boyalı yağ satan bakkalın hileciliğine benzemiyor mu? Bu yapmacıklar arasında onda sahici bir yürek bulunur mu?'' ( Gönül Ticareti, Hüseyin Rahmi Gürpınar)

Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın 1971 basımlı kitabını nadir sahaf'tan almıştım ve keyifle bir solukta okudum.

Eski İstanbul konaklarının dışarıdan sakin görünen  yapısının altında ne denli fırtınalı hayatların akıp gittiğini kısa öykülerle gözler önüne seriyor üstad.

Bilhassa, modernleşme adı altında dejenere olan kadın- erkek ilişkileri, evlilik içindeki sadakatsizlik ve çoğunlukla da kadının ihanetinden doğan gayrimeşru çocuklardan sosyetenin bu ahlaksızlıkları gayet '' medenice '' (!) bertaraf edişine kadar yer yer eleştiriler de yaparak okuyucuya dönemin konak hayatlarından seçmeler sunuyor.

Bir şairin deli denilip de akıl hastanesinde yatışını ele alırken, sanatı anlayamayanlara ve akıllının kim olduğuna dair göndermeler de bulunuyor. Son öyküsünde ise Nazlı adlı bir konak kedisini anlatırken, ki yazarımızın gerçek hikayesidir bu, öyle sade cümlelerle öyle yüreğe dokunan satırlar yazıyor ki duygulanmamak elde değil.

Kısacası, Gürpınar öyküleriyle yazarlıkta ki başarısını bir kez daha yineliyor ve eski İstanbul köşklerinde olup bitenlere ılık tutuyor. 

Burcu A. Gözoğlu
Şubat 2017
Istanbul